Reisverhalen

Een leven van hoop en spijt


Het is gemakkelijk om te verdwalen. Om rond te kijken en je plotseling af te vragen hoe je bent gekomen hier - en waarom het zo ver weg lijkt van waar je dacht dat je zou zijn. Welke verkeerde afslag heb je genomen? Is er nog tijd om terug te gaan en opnieuw te beginnen? Om de persoon te zijn die je wilde zijn? Om de dingen te doen die je wilt doen?

Een dag wordt een jaar, dat snel in een decennium verandert. Voordat je het weet, ben je mijlen verwijderd van het leven dat je je had voorgesteld.

"Morgen", zeg je tegen jezelf. "Morgen zal ik dingen repareren."

Maar morgen komt en gaat en je vervolgt hetzelfde pad, ingehaald in de stromende rivier die leven is.

Het lezen van inzendingen voor mijn rondreis om de wereld bracht spijt in mijn hoofd. Ik zag zoveel van de vreemden die binnenkwamen; vreemden die hun hart over mij uitstorten over verlies, pijn, lijden, gedoofde dromen en tweede kansen.

Maar onder alle zorgen, spijt en verdriet was er hoop.

Het verlangen naar een nieuw begin. Een kans om de persoon te zijn die ze wilden zijn; om doel in hun leven te vinden; om te ontsnappen aan een toekomst wilden ze niet - maar een die zo onvermijdelijk aanvoelde.

Zoals schrijver en blogger Cory Doctorow zei: "Je leeft je eigen blooperhaspel en ervaart de hoogtepuntenrol van iedereen."

Wanneer je mensen vraagt ​​waarom ze de wereld willen rondreizen, en 2000 mensen terugkomen met verhalen die allemaal eindigen met een versie van 'om vers te beginnen', brengt het deze voor de hand liggende maar vergeten gedachte terug in je geest.

Mijn eigen leven is een mijnenveld van spijt - zowel groot als klein: spijt van het niet eerder op reis gaan, te veel feesten, nooit vloeiend worden in een vreemde taal, nooit in het buitenland studeren, een bepaalde relatie laten wegglippen, geen contact houden met vrienden, niet meer sparen, niet langzamer bewegen en mijn darm niet volgen. Dan zijn er de dagelijkse spijt - dingen zoals het niet 30 minuten eerder sluiten van mijn computer of meer lezen of die frietjes meer ontslaan. Er zijn talloze spijt.

Door na te denken over onze eigen problemen, vergeten we vaak dat iedereen om ons heen hun eigen innerlijke strijd voert. Dat het gras nooit echt groener is. Dat wanneer iemand je snapt in de supermarkt, kort bij je op kantoor, of je een vervelende trollende e-mail stuurt, ze, net als jij, te maken hebben met hun eigen innerlijke demonen.

Ze denken, net als jij, aan tweede kansen, gemiste kansen en onvervulde dromen.

Ons wordt geleerd door de maatschappij om "een leven van spijt" te voorkomen. "Heb geen spijt!" Is onze mantra. Maar ik denk dat spijt een krachtige motivator is. Het is een leraar, een handleiding voor een beter leven.

Spijt leert ons waar we fout zijn gegaan en welke fouten we opnieuw moeten vermijden.

Het lezen van deze inzendingen woog me in eerste instantie. Ik kon het niet laten om te denken: "Er zijn veel ongelukkige mensen die er zijn."

Maar hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik me realiseerde dat ze niet ongelukkig waren. Ja, er was spijt, pijn en verdriet in die wedstrijdinzendingen - maar er was ook veel hoop, vastberadenheid en energie. Deze deelnemers zouden zich niet in spijt wentelen. Ze waren op zoek naar een manier om vooruit te komen. Ze voelden geïnspireerd, gemotiveerd. Velen beloofden dat ze, ongeacht de uitkomst van hun deelname, vastbesloten waren om iets te veranderen.

Het lezen van deze inzendingen heeft mij geleerd dat spijt, zo blijkt, de beste motivator van het leven is. Tweeduizend mensen zeiden: "Niet weer - ik zal dit niet twee keer doen!"

Misschien betekent het hebben van een 'leven van spijt' eigenlijk hebben leefden.

Spijt, zo blijkt, is toch niet zo erg.

Bekijk de video: Frenna & Lil Kleine - Verleden Tijd prod. Project Money (November 2019).

Загрузка...